Erwin schrijft een blog

Eerst even een stukje over mijn studie, dan wat over de voorbereidingen voor Vietnam. Vervolgens wat algemene info over Vietnam en dan mijn ervaringen in Vietnam. Deze ervaringen zullen opgedeeld worden in meerdere blogposts, aangezien ik hier behoorlijk wat meemaak.

De studie

Net voordat ik naar Bali gingen was het nog even een flink drukke week. Ik kwam op maandag terug uit Hong Kong, wat jullie natuurlijk allemaal gelezen hebben

Vervolgens had ik in drie dagen 4 presentaties, deze presentaties moesten uiteraard allemaal nog gemaakt worden en de meeste waren last minute werk. Ik kon er allemaal wel mee leven aangezien ze gingenn over papers die we zelf hadden gemaakt en dan weet je tenminste waar je over praat. Deze presentaties gingen allemaal bijzonder goed vond ik zelf. Alleen Financial Innovation was even lastig, de presentatie ging prima, maar ik moest de paper nog schrijven. De eerste helft was al af en daar had ik al over gepresenteerd, alleen vanwege tijdgebrek (of een slechte planning, hoe je het maar ziet) was ik nog niet aan het tweede deel begonnen. Afijn, presentatie ging goed, ik kreeg positief commentaar en de paper heb ik geschreven in (1) wat nachtelijke uurtjes, (2) op het vliegveld in Taipei tussen het reizen door en (3) het laatste stuk heb ik in Vietnam geschreven.

Voorbereidingen voor Vietnam

Die 4 presentaties had ik dus in mijn week voor Bali, waar ik vorige keer over heb geschreven. Na die vier presentaties had ik precies 1 middag om mijn ticket naar Vietnam te boeken (dit moest op het kantoor van China Airlines aangezien ik contant moest betalen, ik heb zelf geen credit card en je mag wel met de credit card van een ander betalen, maar dan moet die ander wel met dezelfde reis meegaan) en om vaccinaties te halen.

Op donderdagochtend had ik mijn laatste presentatie. Vervolgens rende ik dus op donderdagmiddag (vliegtuig naar Bali vertrok donderdagavond) eerst naar het National Taiwan University Hospital. Ik heb daar vervolgens 2 uur doorgebracht met van balie naar balie gaan, wachten en uiteindelijk vaccinaties gekregen. Ik kreeg iets van Hepatitis A en B en een DTP prik. Mijn reis ging niet naar gebieden waar Malaria voorkomt dus ik hoefde geen Malaria pillen te kopen.

Daarna dus naar China Airlines, waar ik snel mijn ticket boekte naar Vietnam.

Toen een taxi naar de universiteit, waar ik de eerste taxichauffeur ben tegengekomen die niet wist waar mijn universiteit lag. Aangezien ik het wel wist (ik denk dat ik inmiddels wel 50 taxis heb genomen naar de universiteit) kon ik deze taxichauffeur precies de weg wijzen. Erg gelachen dus, was een vrolijke man.

Snel tas inpakken en taxi genomen naar het vliegveld. Toen naar Bali gevlogen, daar een week gebleven en weer terug gegaan. UItgecheckt bij de universiteit, afscheid genomen van een aantal mensen en dat soort dingen. ‘s Avonds afgesproken met mijn lieve vriendin, vervolgens een paar uurtjes geslapen bij haar.
Daarna bracht Tina mij naar het vliegveld om naar Vietnam te gaan, yay!

(even voor de duidelijkheid, volgens mij is het bovenstaande stuk nogal warrig, het was dus zo: Hong Kong > 4 presentaties + in 1 middag vaccinaties en ticket regelen > Bali > 1 dag in Taipei > Vietnam)

Nu dus over naar Vietnam.

Vietnam algemeen

In Vietnam wonen ongeveer 87 miljoen mensen, de hoofdstad is Hanoi, deze stad ligt in het noorden. Ooit is de hoofdstad Hue geweest, dit was een keizerlijke stad en er staan dus nog een aantal paleizen. Er is hier flink gevochten tussen het Zuidelijke en Noordelijke gedeelte. In het zuiden waren de Amerikanen ‘aan de macht’ met het Zuid-Vietnamese leger en in het noorden de Vietcong en het Noord-Vietnamese leger.

Eigenlijk heb ik verder niet zoveel zin om heel de oorlog te gaan bespreken tussen het Noorden en het Zuiden, Vietnam heeft een heel rijke historie (lees: er waren veel oorlogen en dergelijke) en het zou uren duren om dit te gaan bespreken.

De taal is Vietnamees, waar ik natuurlijk weer niks van versta, maar daar raak ik wel een beetje aan gewend. Vervelender is de munteendheid, de Dong. 1 Euro is ongeveer 25.000 Dong, dat betetekent dat je met 40 euro miljonair bent. Ook kan je op vrijwel elke plek met US dollars betalen, de omwisselkoersen zijn vrij vriendelijk dus veel toeristen betalen alles met dollars. Aangezien de geldautomaten alleen maar Dongs geven betaal ik simpelweg met Dongs. Vervelend is dan weer dat je briefjes hebt van 100 dong en 500.000 dong. 100 dong is dus niks waard (minder dan 1 eurocent) terwijl 500.000 dong 20 euro is.

Mijn ervaringen in Vietnam

Aangezien ik maar 10 dagen in Vietnam heb te besteden moest ik lastige keuzes maken. Mijn vlucht ging van Taipei naar Hanoi en van Hanoi weer naar Taipei. In eerste instantie wilde ik in 10 dagen van Hanoi naar Ho Chi Minh City (Saigon) reizen, dit is de meest gebruikelijke route en redelijk te doen in 10 dagen, alhoewel de meeste reisbureaus deze reis aanbieden voor 14 dagen en de Lonely Planet zelfs 3 weken suggereert.

Goed, na wat mensen gesproken te hebben, mijn planning nog eens doorgenomen te hebben en na wat verdere research op internet heb ik gekozen voor de route Hanoi > Hue > Hoi An > Hanoi. Van Hanoi kan je een 2 daagse trip maken naar Halong Bay en een 2 daagse trip naar Sapa. Halong Bay en Sapa zijn qua natuur het mooiste van Vietnam en Sapa schijnt de mooiste cultuur te hebben. Ho Chi Minh City is tegenwoordig vrij Westers en veel mensen vinden Hanoi een mooiere stad. Vandaar dus niet naar Ho Chi Minh City, maar meer natuur en cultuur. Overigens brengt dit wel wat risico met zich mee, ik heb dus geen anti malaria pillen genomen en Sapa is een gebied met malaria risico. Nuja, ik breng er maar 1 dag door (ik slaap er niet eens en blijf op de toeristische plekken, men zegt dat het dan wel meevalt. Laten we het hopen! (iets met ‘no risk, no profit..’)

Hanoi

Ik kwam er op vrijdag middag aan, op het vliegveld waren een aantal soort van reisbureaus en daar een hotel geboekt inclusief een taxi er naar toe.

De taxirit... Deze taxi bleef geheel de weg (ongeveer 45) minuten op de linkerrijbaan rijden en als er iemand voor hem reed ging hij toeteren tot deze auto of scooter aan de kant ging. Het kwam er dus op neer dat deze taxichauffeur op hoge snelheid toeterend op de linkerrijbaan bleef rijden. Het leek erop dat het de andere mensen niet zoveel kon schelen, die gingen allemaal rustig naar rechts en leken niet geirriteerd of iets dergelijks.

Eenmaal in de binnenstad aangekomen... Wat een scooters. Nog nooit zoveel scooters bij elkaar gezien en het toeteren is hier normaal. Overal wordt getoeterd, niet te geloven. Scooters rijden trouwens gewoon door rood licht heen, maakt niet uit. Ze stoppen niet voor rood licht, ze gaan alleen wat langzamer rijden over het kruispunt. Dit levert soms complete chaos op bij kruispunten.

Hier zie je zo’n druk kruispunt.

Zo’n weg blijft ook zo druk, dus als je over wilt steken moet je niet wachten tot het rustiger wordt, want dat wordt het niet. Gewoon voorzichtig gaan lopen en goed uitkijken dat je niet overgereden wordt. Kunst is om rustig te blijven lopen zodat scooters kunnen kiezen welke kant ze langs je gaan. Het regende trouwens en heb mede daarom vrijwel geen foto's gemaakt.

Eenmaal bij het hotel aangekomen eerst maar even mijn paper voor Financial Innovation afgeschreven. Ik moest nog een klein stukje en gelukkig hadden ze er internet zodat ik het meteen kon verzenden.

Vervolgens de stad ingegaan om een restaurant te zoeken. De meeste mensen eten hier dus op de stoep met kleine stoeltjes. Menukaarten hebben ze niet altijd en als eerste maaltijd wilde ik echt even iets normaal eten. Bovendien voelde ik me niet helemaal lekker, had in Bali een nare verkoudheid opgelopen.

Dat leverde trouwens nog een leuke situatie op op het vliegveld in Hanoi. Eenmaal aangekomen loop je dus langs monitors waar ze je temperatuur checken. Ik ben normaal altijd blauw op zo’n monitor wat betekent dat een normale temperatuur hebt. Tina had het dus de nacht ervoor al opgemerkt, maar ik had volgens mij een lichte griep of iets dergelijks en mijn hoofd gloeide nogal.

Ik zag mezelf dus vervolgens op zo’n monitor, deze keer niet blauw maar geel met zelfs oranje vlekken. Bij rood heb je pas echt griep, maar ik kwam dus al aardig in de buurt. Gelukkig hielden ze me niet aan en hoefde ik niet in quarantine, zou een vervelende situatie hebben opgeleverd.

Het restaurant wat ik gevonden had, lag aan een mooi meer en het was een Indisch restaurant. Prima eten voor een redelijke prijs, voor 4 euro heb je een prima maaltijd inclusief drinken. Taxi terug genomen aangezien ik geen idee had hoe ik terug moest komen.

Taxi’s in Vietnam... Je hebt verschillende maatschappijen en iedere maatschappij heeft andere tarieven. Sterker nog, meestal zetten ze de meter niet aan maar moet je onderhandelen over de prijs. Zoals ik eerder al schreef in mijn post over Bali, heb je een voordeel met onderhandelen als je de onderliggende ‘waarde’ weet. Bij taxis heb ik helemaal geen idee, maar ik onderhandelde even en betaalde 2 euro, leek mij weinig. Eenmaal in het hotel aangekomen vroeg ik ernaar bij de receptie waar ze me vertelden dat het stuk maar maximaal 1.30 euro moest kosten, eigenlijk was 1 euro normaal. Ik had de taxichauffeur dus de avond van zijn leven gegeven haha.

‘s Avonds niets meer gedaan, vroeg naar bed, ik was verschrikkelijk moe.

Morgen een stuk over wat ik de dag erna heb gedaan in Hanoi en wat Halong Bay is.

De natuur, mijn ervaringen in Bali

Na een aantal dagen wilde ik toch een beetje natuur zien, want Bali schijnt ook best wel een mooi land te zijn. Gelukkig raakten we na een aantal dagen op het strand aan de praat met iemand die zichzelf ‘Rambo’ noemde, hij woonde in het binnenland en kon ons wel wat laten zien. We moesten hier allemaal ongeveer 40 US dollar voor betalen, maar dan zou hij ons de hele dag rondrijden, ontbijt en lunch waren inbegrepen.

We vertrokken om 3 uur ‘s nachts want dan konden we de zonsopgang zien vanaf een vulkaan. We gingen dus al om 12 uur naar bed (de andere avonden gingen we naar de grote discotheken) en na maar liefst 2 en een half uur moesten we er dus alweer uit. Om 3 uur vertrokken we met een auto naar de voet van de vulkaan en daar begon een hike van ongeveer een uur.
Eenmaal bovenaan, rond 6 uur kregen we het volgende uitzicht:

Dit dus.

Ik met op de achtergrond de zonsopgang.

Groepsfoto, met op de voorgrond 1 van onze gidsen (niet Rambo!).

Ik heb me helemaal suf lopen fotograferen, ik was echt heel erg onder de indruk.

Toen de zon eenmaal op was gekomen zag het er zo uit.

Overigens kregen we daar onbijt (brood met bananen!), koffie en cola. Prima ontbijt voor mij.

Daarna ging de hike verder naar andere toppen.

Hier zie je ons hiken.

We kwamen onderweg een aantal apen tegen.

Dat leverde een aantal mooie plaatjes op.

De vulkaan heette volgens mij Mount Batur, met het meer ernaast Batur Lake, het grootste meer in Bali.

Deze foto maakte ik van de berg toen we weer beneden waren. Dit hadden we dus beklommen die dag. Als ik dit gezien had voordat we begonnen aan de hike was ik misschien niet eens begonnen, het leek bijzonder hoog. Maar goed dat het dus geheel donker was toen we begonnen aan de hike.

Dat de vulkaan nog actief is kan je zien op de volgende foto. Er komt op bepaalde plekken nog stoom uit de grond.

Met de apen op de achtergrond.

Vervolgens werden we dus naar hot springs gebracht. Voor mij lijkt het meer op een buitenzwembad, maar ze beweren daar natuurlijk dat alles natuurlijk is, in ieder geval dat het water op een natuurlijke manier warm gehouden wordt. Nouja, wij konden er wel van genieten. Na heel de ochtend bergen te hebben beklommen konden we een paar uur uitrusten in deze hotspring. We kregen hier overigens ook lunch (wat rijst met sate).

Hier zie je een foto van deze hotspring.

Even snel een foto van mezelf maken in de hot spring.

Daarna reden we naar wat rijstvelden waar ik snel even een paar foto’s maakte.

Wederom mooie foto’s.

Nog eentje.

Vervolgens naar een verschrikkelijk toeristische tempel gereden. Daar vond ik dus werkelijk niks aan, de tempels hier ben ik behoorlijk zat.

1 foto dan.

Op de laatste dag hadden we nog even snel scooters gehuurd en zijn we naar, jaja, nog een tempel gereden.

Hier was toevallig een soort dienst bezig, op dit moment waren de mensen in het midden aan het zingen. Ik vond het allemaal niet zo spectaculair, alhowel het wel behoorlijk druk was.

Geheel deze tempel zat trouwens weer vol met apen wat wederom een aantal leuke foto’s opleverde.

Foto vanaf de tempel.

Om de vakantie af te sluiten gingen we met de scooters naar een plek toe met tientallen (misschien wel honderden) visrestaurants. Ik zocht een vis op die vervolgens klaargemaakt werd.

Hier zie je mij en mijn vis, die prima smaakte.

Bali algemeen

In Bali wonen ongeveer 3 miljoen mensen, 93% volgt het Balinese Hindoeisme. De andere 7% volgt de Islam. Deze religies kunnen het niet helemaal goed met elkaar vinden, in 2002 waren er bijvoorbeeld bomaanslagen in een aantal discotheken waarbij ongeveer 200 mensen overleden.

De grootste bron van inkomsten is toerisme, in 2008 kwamen er ongeveer 2 miljoen toeristen, een recordaantal. Het aantal toeristen verschilt nogal per jaar, na 2002 halveerde het aantal toeristen en ook na 2005 nam het aantal toeristen sterk af.

De hoofdstad is Denpasar, de taal in Bali is ofwel Balinees, of Indonesisch of een ander soort van Balinees. Allemaal onverstaanbaar voor mij, toch kunnen veel mensen ook wel een beetje Engels.
Genoeg over Bali zelf, nu mijn ervaringen.

Het strand, mijn ervaring in Bali

Bali is dus bekend vanwege het toerisme. Waarom? Bali is een surfersparadijs, je hebt er gigantische stranden met geweldige golven. Zelf kon ik niet surfen, maar na een aantal dagen proberen op Bali kon ik af en toe even op de plank blijven staan. Het blijft in ieder geval erg zwaar, dat peddelen valt behoorlijk tegen.
Als je trouwens een surfboard wilt moet je er eentje huren. Dit gaat zomaar niet, want op alles moet je hier afdingen.

Hier zie je een aantal van ons onderhandelen met iemand die surfboards verhuurt.

Hier zie je een van de golven. De golven waren trouwens ‘s ochtends het beste, dan waren er ook gigantisch veel surfers op het strand.

Het populairste strand heet Kuta Beach. Het vervelende aan dit strand is dat het weliswaar goede golven heeft, maar er zijn gigantisch veel verkopers die steeds strandmatjes, ananassen of massages willen verkopen. Zelfs als je een beetje ligt te slapen maken ze je wakker met de vraag of je een massage wil, heel vervelend.

Hier zie je een vrouw die ananassen en dergelijke probeert te verkopen.

‘s Ochtends is het dus druk in het water, halverwege de dag is het vrij rustig, maar aan het einde van de dag is het weer druk want dan komen veel mensen naar de zonsondergang kijken.

Dat zie je hier.

De eerste dagen hebben we dus vooral op het strand gelegen. We hebben er wat cocktails op, wat ananassen gegeten en geprobeerd te surfen.

We sliepen trouwens in een prima hotel. Elke ochtend konden we ontbijt kiezen, maar al snel bleek dat de banana pancake wel het beste was.

Foto van het zwembad in het hotel.

Volgens het geloof hier moet je iedere dag wat offeren aan god. Voor vrijwel elke winkel zie je zo’n bakje liggen met wat bloemen, een koekje of een sigaret.

Hier zie je een surfwinkel met zo’n bakje ervoor.

En een close up.

Afdingen in Bali

Bij alles wat je koopt moet je dus afdingen. Nu goed, ik heb persoonlijk een verschrikkelijke hekel aan afdingen, elke keer als ik iets koop heb ik het idee dat ik teveel betaal (anders verkoopt de verkoper het natuurlijk niet). Maar eigenlijk is het toch wel een goed idee realiseerde ik me later, vanwege de volgende dingen:

- Je wordt beloond voor slim te zijn/goed te kunnen onderhandelen.
- Je wordt beloond voor de markt te kennen (als je de inkoopprijs weet kan je natuurlijk beter afdingen).
- De arme mensen worden gedwongen om meer af te dingen en dat lukt hen dan ook. Als je eenmaal weinig geld hebt kan je ook weinig geld uitgeven. Dus de rijke mensen betalen meer voor eenzelfde product dan de arme mensen. Uit sociaal oogpunt een prima idee. Ik zie hier steeds dikke rijke westerlingen en ik heb er echt geen probleem mee dat zij meer betalen voor een ananas dan een arme Indonesier.

Overigens kan ik niet goed onderhandelen, ken ik de markt niet en heb ik teveel geld (voor de standaarden hier dan). Ik betaal dan dus ook steeds teveel.

Morgen een stuk over de natuur in Bali, wat ik eigenlijk veel leuker vond dan lui op het strand te liggen. We hadden trouwens nog wat andere stranden bezocht die ook een ‘surfersparadijs’ waren, maar dat vond ik allemaal niet zo heel bijzonder.

En ik schrijf dit vanuit mijn hotel in Hanoi in Vietnam, daarover volgende week meer!

Zaterdag ochtend was eerst de omgeving rondom Tsim Sha Tsui aan de beurt. Dit is een gebied waar je kan winkelen, kan lopen op een soort boulevard (avenue of stars) en ook is er een haven. Het idee was om eerst een rondje te lopen en dan de boot te nemen naar Hong Kong Island (eiland waar Tsim Sha Tsui ligt heet Kowloon).

Hier zie je het uitzicht vanaf de boulevard, de avenue of stars.

Je kan hier dus een beetje zien hoe groot en vooral hoe hoog Hong Kong is.

Daar hebben we vervolgens bij Starbucks wat gedronken en wilden we de ferry nemen. Voor 0,25 euro kon je dus naar de overkant varen. Helaas waren mijn moeder en ik net door de poortjes waarna ze meteen dicht gingen.. Stond me vader dus nog achter de poortjes en hij moest wachten op de volgende ferry.

Hier zie je mijn vader staan.

5 Minuten later kwamen we dus aan en we hoefden ook maar 10 minuten te wachten op mijn vader.

Vervolgens hebben we de metro genomen naar R66 dit is een restaurant op de 62e verdieping van een flat en dit restaurant draait in 66 minuten een rondje. Klinkt gek natuurlijk. Het komt erop neer dat er in die flat op de 62e verdieping een plateau is in de flat, die in 66 minuten ronddraait, op dat plateau is het restaurant. We hebben hier dus een letterlijke ‘high tea’ genomen en je hebt geweldig uitzicht over de stad.

Hier zie je ons zitten met de high tea.

Hier zie je het uitzicht wat we hadden.

Het was bewolkt die dag, maar de wolken die over de bergen kwamen gaven een mooi uitizcht.

Hier zie je het water vanaf R66.

Het eten was trouwens niet heel goed, wat ik van tevoren ook al op internet had gelezen, desondanks was het zeker de moeite waard. Oh ja, het zou dus in 66 minuten rond moeten draaien, ik heb het natuurlijk bijgehouden en het duurde ongeveer 90 minuten. Daarnaast, het restaurant waarschuwt hier ook voor, raakte ik al snel een gedeelte van mijn eetlust kwijt toen ik 10 minuten zat, dit komt dus omdat het ronddraait.

Deze zaterdag was een drukke dag want we zijn meteen hierna naar een de ‘peak tram’ gegaan, een tram die je in een paar minuten naar ‘the peak’ brengt. De Victoria Peak is een uitzicht punt dat je wederom een uitzicht geeft over de stad. Volgens mij het meest toeristische gedeelte van heel Hong Kong, maar desondanks wel leuk.

Hier zie je het uitzicht.

Vervolgens daar gegeten en even gewacht tot het donker werd. Helaas mislukten al mijn foto’s in het donker, vooral omdat ik niet normaal foto’s kon nemen omdat het zo druk was.

Hier mijn beste foto van Hong Kong bij nacht.

Daarna dus snel terug naar het hotel gegaan, even op internet gezeten en toen ben ik uitgegaan. Hier geen foto’s van aangezien ik mijn camera niet mee had genomen.
Er is dus een gebied in het centrum (bij MTR station ‘Central’) waar tientallen barretjes, cafes en clubs zitten. Het was daar verschrikkelijk druk en ik ontmoette er een paar Nederlanders en met wat Amerikanen gesproken. Nouja, alleen uitgaan vind ik dus niet echt erg leuk en redelijk op tijd (rond een uurtje of 3) weer terug gegaan.

Dat waren dus twee intensieve dagen en het meeste heb je dan wel gezien van Hong Kong. Op zondag zijn we echter eerst nog naar een tempel gegaan.

Hier zie je de ingang tempel.

Hier zie je een park bij de tempel.

Met mijn favoriete dieren: schildpadden.

Zoals ik in mijn eerste blogpost over Hong Kong schreef regende het vrijdagochtend. Zaterdag was het bewolkt en zondag zonnig. Ik geef de voorkeur aan of regen of bewolkt, als de zon schijnt begin ik meteen zo erg te zweten dat mijn shirt meteen doorweekt is. Voor mijn gevoel is het in de zon ongeveer 40 graden maar precies weet ik dat niet, in ieder geval niet uit te houden.

Daarna hebben we gedaan waar Hong Kong bekend om staat: we hebben de winkelcentra’s opgezocht. Veel goedkope zaken (maar ook hele dure!) en daar kunnen mijn ouders niet tegen, die kochten weer alle winkels leeg. Vraag me af hoe ze alles weer naar Nederland meekrijgen.

Op zondag als laatste nog even naar de langste roltrappen ter wereld gegaan: 800 meter.

Hier zie je mij bij de roltrappen.

En dat betekent dat je als je eenmaal bovenaan ben, je weer naar beneden mag lopen. Behoorlijk vermoeiend dus, vooral ook omdat het zo warm was, een lach kon er op deze foto dus even niet vanaf.

Zondagavond niks meer gedaan en maandag terug gevlogen naar Taipei, waar ik nu deze blog heb geschreven.

De studie

Voor degene die vragen hoe het met mijn studie gaat: vorige week 2 presentaties gegeven en deze week moet ik er 4 geven. Bij elke presentatie van deze week zit een paper van meestal ongeveer 20 kantjes. Deze papers zijn allemaal vrijwel af en de presentaties moeten nog gemaakt worden. Het is dus 4 dagen heel hard ‘studeren’ en presentaties geven.

Volgende trip

Volgende trip Bali (Indonesie), was eerst de bedoeling de Filipijnen, maar een aantal zijn terug gekomen met wat negatieve ervaringen dus donderdag vlieg ik naar Bali. Daar blijf ik iets van 5 dagen, dan vlieg ik voor een dag terug naar Taipei en dan: Vietnam!

En eerst begin ik weer met wat algemene informatie over Hong Kong en vervolgens mijn ervaringen met wat foto’s.

Hong Kong algemeen

Hong Kong is een van de dichtst bevolkte gebieden in de wereld. Er wonen ongeveer 7 miljoen mensen. Ze hadden nogal wat problemen hiermee en hebben dus besloten om de langste roltrappen ter wereld te maken: 800 meter lang. (uiteraard, ‘arguably’). Verder bestaat het uit 260 eilanden en varen er dus veel boten heen en weer. In het noorden ligt Kowloon, in het zuiden Hong Kong.

Mijn ervaringen in Hong Kong

Ik ben dus afgelopen donderdag met mijn ouders uit Taipei vertrokken naar Hong Kong. Het was 1 uur en 45 minuten vliegen en dat zit er natuurlijk zo op. ‘s Avonds aangekomen hebben we eerst de metro en vervolgens een shuttle bus genomen naar een vrij luxe hotel: Royal Plaza Hotel. Alhoewel, de kamer is niet zo bijzonder: wel groot met een mooie tv, maar vergeleken met de motels in Taipei waar ik in heb geslapen (of waar mijn ouders in slapen) stelt deze kamer niets voor.

Bestaat er in Nederland niet iets als een motel? Ik bedoel: overal ledjes in de kamer, een gigantisch bed, een groot bubbelbad en een reusachtige tv (het mooiste is nog als de tv midden in de kamer staat en die op een plateautje staat dat je rond kan draaien). Verder hebben de motels niet zoveel faciliteiten, maar ben je eenmaal in je kamer kom je er ook niet meer uit. Overigens is het meer voor de sex bedoeld, er liggen altijd condooms klaar, je kan vaak sexspeeltjes kopen in de kamer zelf uit een automaat en het mooiste is nog dat je zo’n motel ook vaak voor 2 of 3 uur kan huren. Nu goed, geweldig idee dus, meteen invoeren in Nederland zeg ik.

Oh ja, Hong Kong. In het hotel zijn er meerdere restaurants, er is elke avond een live bandje, ligt aan een shopping mall en de service is prima.

Op vrijdag zijn we in de ochtend naar ‘the big Buddha’ gegaan. Helaas was de 360 kabelbaan niet beschikbaar vanwege onderhoud, maar ook de busrit was de moeite waard. Geweldige uitzichten over bergen en de zee.



Hier zie je dus de buddha.

Het regende trouwens heel de ochtend, vandaar al de paraplus.

En hier een foto van mijn ouders met de buddha.

Er toeristisch, wel leuk.

En mooie uitzichten.

Toen zijn we met een andere bus naar beneden gegaan die ons naar een boot/ferry bracht. Deze ferry vertrok meteen en we hebben een aantal mooie foto’s van het centrum van Hong Kong kunnen maken.

Er is dus veel hoogbouw in Hong Kong. Helaas was het slecht foto’s nemen vanuit de boot, binnekort meer foto’s in mijn 2e blog van Hong Kong.

Hier zie je wat eilanden.

Daarna hebben we in het centrum rond gelopen. We zagen wat straatjes met wel heel goedkope kleren (t shirts van 2 euro en dergelijke) en mijn ouders wilden zoals gewoonlijk meteen heel de straat kopen. Ik heb altijd een beetje het idee van: prijs=kwaliteit maar vooral mijn moeder wordt koopgek als ze die prijzen ziet.

Hier zie je zo’n straatje.

Hierna terug gegaan naar het hotel, daar hebben we in het winkelcentrum gegeten en op tijd naar bed gegaan. Nouja, mijn ouders, die hebben niet zoveel energie heb ik het idee. Als ik met mijn mede studenten reis moet ik moeite doen om ze bij te houden, dit weekend is het andersom.
Het plan is om zaterdag naar de haven te gaan (Harbour city, om te winkelen), naar een tempel ( Tsim Sha Tsui), met een ferry naar het centrum, daar een letterlijke ‘high tea’ nemen op R66 (62e verdieping van een flat) en ‘s avonds naar ‘the Peak’ te gaan voor uitzichten ‘s avonds. Belooft een leuke dag te worden!

Dit is trouwens op vrijdagavond geschreven, maar pas op zaterdag avond gepost