Erwin schrijft een blog

Als reactie op reacties van gisteren: de meeste mensen zijn in Japan erg aardig, dit heb ik ook ervaren. Op straat zijn de meeste hulpvaardig als je de weg kwijt bent, in winkels zijn mensen ook vriendelijk. Echter, dit is in Taiwan en Singapore ook zo, meer in het algemeen in Azie lijkt het wel. En zoals elk land waar ik naartoe ga leer ik een aantal basiswoorden (als goedendag en bedankt) en als je gebruikt maakt daarvan zijn de mensen alleen nog maar vriendelijker. In Tokyo waren er dus echter soms een aantal mensen die me gewoon negeerden, dit ben ik nog niet tegengekomen, een beetje vreemd


Zaterdag, tempels, parken en uitgaan

Op zaterdag wat later opgestaan en we zijn naar een tempel gegaan. De tempel was eigenlijk niet zo bijzonder, er waren wel wat kraampjes en het was er behoorlijk druk zoals op de volgende foto te zien is.



Tempels dus.

Nog een tempel.

Vervolgens naar een groot park geweest midden in de stad. Het was eigenlijk een park om een soort ‘imperial palace’, maar dat was afgesloten voor toeristen.

Niet verkeerd, een park midden in de stad, op de achtergrond zie je de flats van Tokyo.

Leuk om even rond te lopen.

We zijn ook nog naar een optocht geweest. Dit was volgens onze reisgids (boekje) 1 van de 3 grootste optochten in Tokyo. Dat belooft natuurlijk wat!

Nu goed, eigenlijk bleek het niet meer dan een soort carnavalsoptocht te zijn met wat mensen die verkleed waren. Er was muziek en in de optocht stonden mensen te dansen.

Leuk om eens mee te maken.

Maar meer ook niet.

Vervolgens was het weer avond en we wilden toch 1 keer uitgaan in Tokyo. Ik vind het trouwens een beetje discriminatie, uitgaan in Azie. In vrijwel elke club mogen vrouwen goedkoper naar binnen, vaak zelfs gratis. Ik snap dat een club ladies night heeft, maar in vrijwel elke club is het altijd zo dat vrouwen goedkoper naar binnen mogen. Niet eerlijk!

In deze club: vrouwen moeten 2.500 yen betalen (19 euro) en mannen moeten 3500 yen betalen (26,50 euro). Sowieso duur voor entree en twee drankjes.

Eindelijk, de juiste tafel voor ons gevonden.
De meeste hadden het wel naar hun zin.

Dit is Mark, die niet voor niets de bijnaam ‘the Shark’ heeft

Op de terugweg kwamen we nog een aquarium tegen, hier staan Lucy en Arjen te poseren bij deze vissen.


Zondag, uitzicht, Shibuya, elektronica, manga en vooral veel vreemde mensen

Op zondag eerst naar een uitzicht punt geweest want we wilden de stad een beetje zien. Helaas was het op zondag niet heel mooi weer.

Het uitzicht. We hadden trouwens niet een heel goed uitzichtpunt gekozen.

Er leven best veel zwervers in Tokyo, hier rechts zie je ze in soort tentjes liggen.

We zijn daarna weer naar een soort park gegaan waar heel veel Elvis Presleys aan het dansen waren (?).

Vraag me niet waarom, maar het zag er in ieder geval heel grappig uit.

Ik heb erg moeten lachen.

Om nog meer vreemde mensen te zien zijn we naar Shibuya gegaan. Dit is het jongerencentrum, met ook het drukste kruispunt ter wereld. Veel meiden hier zien er echt uit als barbie poppen. Zeer fel gekleurde kleren en dikke lagen make up. Het mooiste aan dit gebied was het kijken naar de mensen.

Hier zie je een paar van die barbiepoppen.

Hier zie je een foto van het drukke kruispunt.

Hierna zijn we naar het elektronica centrum gegaan, Yodobashi –Akiba. Hier had je 7 verdiepingen met elektronica, eigenlijk een Mediamarkt maar dan 7 keer groter. Je kan hier zien dat ze in Tokyo wat verder vooruit zijn met elektronica.

Hier zie je bijvoorbeeld een telefoon met tv functie, dit schermpje was kantelbaar en dergelijke en de beelden waren erg scherp.

Hierna naar een manga centrum gegaan. Hier had je dus gebouwen van 7 verdiepingen met alleen maar manga (soort stripboeken). Het meest bizarre waren nog wel de hentai boeken, stripboeken met porno. Dat idee vond ik sowieso al raar, maar het meest bizarre is nog wel dat er dus ook getekende kinderporno aanwezig was. Ook al is het getekend, dit ging mij wel iets te ver.

Hier zie je een foto van zo’n manga store. Dit was dus de afdeling hentai.

‘s Avonds zijn we naar een overheidsgebouw gegaan waar je uitzicht had over de stad. Leuk om het weekend af te sluiten.

Hier probeerde ik een foto van mezelf te maken, helaas een beetje reflectie van het raam.

Dat was onze zondag dus. Op maandag ging onze vlucht weer en hebben we niet zoveel meer gedaan.

Volgende week komen mijn ouders trouwens, ze gaan eerst een georganiseerde rondreis door Taiwan maken. Vervolgens laat ik ze in een paar dagen Taipei zien en dan gaan we een weekend naar Hong Kong. Daarna ben ik van plan naar de Filipijnen te gaan om een paar dagen op het strand te liggen.
Echter, ik zoek nog wat ideeen voor daarna. Ik ben dan 10 dagen vrij en wil nog wat zien in Azie. Ik wil niet nog een grote stad zien, maar een beetje natuur en cultuur. Het huidige plan is om door Vietnam te reizen. Maar is 10 dagen (waarvan 2 vliegdagen, dus eigenlijk wel genoeg? Misschien ga ik wel niet naar de Filipijnen en heb ik dus ongeveer 16 dagen voor Laos/Cambodja/Vietnam. Iemand nog leuke ideeen?

Vorig weekend ben ik naar Tokyo geweest, hier een beetje info over Tokyo algemeen en vervolgens mijn ervaringen in Tokyo (met foto’s, meer foto’s uiteraard in mijn fotoalbum: Taiwan 14). Deze post is in tweeen opgedeeld, vandaag het eerste deel, morgen het tweede, anders is het een beetje te lang.

Tokyo algemeen

Tokyo is dus (ligt er een beetje aan hoe je het bekijkt) de grootste stad ter wereld. Er wonen ongeveer 32 miljoen mensen. Omdat de stad zo groot is, hebben ze een aantal records qua grootte.

Zo is er bijvoorbeeld de grootste vismarkt ter wereld waar elk jaar voor ruim 5 miljard US dollar aan vis wordt verhandeld. Er werken naar schatting ongeveer 60.000 tot 65.000 mensen.

In Tokyo ligt ook het drukste kruispunt ter wereld, dit kruispunt ligt in Shibuya.

Nu goed, dit zijn dus dingen die ik van tevoren sowieso wilde bezoeken. De hoogste toren (101 in Taipei) en het hoogste reuzenrad (Singapore Flyer) heb ik al gehad, dus op naar nog meer grootste dingen ter wereld.

Oh, voor ik het vergeet, Tokyo heeft ongetwijfeld het meest ingewikkelde en grootste metro systeem.

Hier zie je een plaatje van het metro systeem. Er zijn dus verschillende lijnen, maar sommige van deze lijnen worden beheerd door private bedrijven, dit betekent dat als je moet overstappen op een andere lijn je soms een nieuw kaartje moet kopen.

Mijn ervaringen in Tokyo

Nu heb ik hier al meer vliegreizen gemaakt maar dit vliegtuig was wel het meest luxe. Iedereen had een eigen schermpje met een eigen afstandsbediening. Er was een grote database aanwezig met ongeveer 100 films, 100 televisieseries, 100 muziekzenders en 100 spelletjes. Na 3 maanden geen tv gekeken te hebben kon ik dus eindelijk weer eens naar mijn favoriete series kijken van ‘Criminal Minds’, ‘NCIS’ en dat soort dingen. Helaas duurde de vlucht nog geen 4 uur want ik had nog wel wat meer willen zien.

In Tokyo zijn er dus ook al meer dan 200 mensen met de Mexican Flu, dus vandaar weer een leuke controle en aan het einde kreeg ik dit geweldige document mee om te bewijzen dat ik geen Mexican Flu had:
Uiteraard zegt zo’n document niets over mijn gezondheid.

Toen we aangekomen waren wilden we dus zo snel mogelijk naar het hostel toe en we namen de trein en vervolgens wat metro’s. Onze eerste ervaringen met het metrosysteem dus, dit bleek inderdaad erg ingewikkeld te zijn en we kochten meteen maar 2 weekend kaarten, voor verschillende lijnen dus. We vroegen nog aan een aantal mensen of ze ons konden helpen, maar het blijkt dat mensen in Japan nog minder goed engels spreken dan mensen in Taiwan. Bovendien, als je iets aan 10 mensen vraagt, lopen er 2 gewoon door, of je niet bestaat. Daar waren we al voor gewaarschuwd en men zegt dat het komt omdat ze zo slecht engels spreken en ze zich daarvoor schamen. Zelf weet ik niet precies wat het is, maar ik vind het nogal asociaal dat als je iets gevraagd wordt je gewoon doorloopt zonder wat te zeggen. Het leverde in ieder geval wat hilarische momenten op.

Alessandro: ‘Sir, can I ask you something?’
Meneer loopt door.
Alessandro: ‘Hello, sir?’
Meneer loopt nog steeds door.
Alessandro: ‘HEY MISTER I AM ASKING YOU SOMETHING’
Meneer loopt nog steeds door.

Nu goed, na een tijdje hadden we het hostel gevonden. Dit bleek een prima hostel te zijn, we sliepen in een grote kamer en iedereen had een eigen ‘hok’. Je kon dit openschuiven met een deurtje en als je ging slapen deed je dit deurtje dus dicht. Een beetje zoals men vroeger in lades sliep. Bovendien was er een mooie lounge ruimte onderin het hostel.


Vismarkt

Nu goed, omdat Tokyo zo groot is en er zoveel te doen is, wilden we de volgende ochtend (vrijdagochtend) vroeg op. We zouden naar de vismarkt gaan en die begint vroeg, we wilden er dus om 6 uur ‘s ochtends zijn (dus 5 uur opstaan, oef!) maar dat lukte redelijk. Eigenlijk is deze markt een veiling die rond 4 uur begint en rond 6 uur afgelopen is. Om 6 uur gaan de mensen dan hun net gekochte verse vis snijden en klaarmaken voor verdere verkoop. Hieronder een paar foto’s van hoe het eruit zag.
Er waren dus duizenden mensen aanwezig met allemaal een eigenlijk plek waar ze hun vis hadden liggen.

En al die vis moest natuurlijk vervoerd worden en dat leverde grote chaos op.

En er waren grote vissen.

Maar ook kleinere.

En van de meeste wist ik niet eens wat het was. Soms ook best vies, aangezien er vaak levende vissen waren in aquaria, die vissen werden er dan uitgehaald en opengesneden.

En dan te bedenken dat ik eigenlijk helemaal niet van vis hou. Een aantal mensen gingen vervolgens Sushi eten, maar daar had ik echt even geen trek in. Bovendien was de sushi hier behoorlijk duur en 35 euro voor een sushi ontbijt/lunch vond ik toch echt wat overdreven.

Sumo worstelen

Als je in Japan bent, dan moet je natuurlijk naar Sumoworstel wedstrijden gaan. En aangezien er heel toevallig in mei een groot sumoworstel toernooi aan de gang was, gingen daar naartoe.

Buiten liepen er al een aantal behoorlijke mensen rond, dus dat beloofde wat.

Wij betaalden iets van 30 euro voor kaartjes, dit waren dus de goedkope kaartjes. En zoals je ziet op de volgende foto, zit je dan niet echt heel dichtbij. De prijzen lagen tussen de 20 euro en 200 euro, prima prijzen.


Aan het begin van de middag waren de wat minder sterke sumo worstelaars aan de beurt en later kwamen de echte mannen. Bij de echte mannen waren er elke keer wel lange ceremonies en dat verpest het toch een beetje. Als er een gevecht is van 10 seconden en vervolgens weer 3 minuten ceremonie (je kent dat wel, zout strooien, rekken en strekken, wat gepraat van de scheidsrechter) dan gaat het snel vervelen. Hieronder wat foto’s, alhoewel je hier niet zoveel op kan zien. Ook een aantal filmpjes gemaakt en dat ziet er echt ‘vet’ uit.

Hier zie je de echte mannen.

Dit bedoel ik met rekken en strekken.

Hier zie je wat actie.

Het ging er soms behoorlijk heftig aan toe.

Tot zover het sumo worstelen, als laatste nog een groepsfoto van ons.


‘s Avonds nog wat sushi gegeten en toen op tijd naar bed, aangezien iedereen behoorlijk moe was.

Foto van de sushi.

Morgen meer!

Toen de griep in Nederland aankwam schreef ik er al over in een eerdere blogpost

En het nu is het zover, de Mexicaanse griep is nu ook in Taiwan. (site laadt een beetje langzaam).

Afgelopen maandag is een 52 jaar oude dokter gevonden met de griep, hij zat in vlucht CX831 naar Hong Kong, daarna stapte hij over op vlucht 468 naar Taipei.

Het mooie is dat ik op dat moment ook aanwezig was op hetzelfde vliegveld (Taiwan Taoyuan International Airport) omdat ik terug kwam uit Tokyo. Ik had dezelfde vliegtuigmaatschappij als de besmette dokter: Cathay Pacific.

Sterker nog, vrienden van me van een andere universiteit in Taipei (National Taiwan University) kwamen afgelopen maandag terug van een weekend Hong Kong. Komende zaterdag heb ik een date met Marike (uit Zweden) die dus ook afgelopen maandag uit Hong Kong terug is gekomen. Ik heb haar al gesmst, maar ze schrijft nog niks terug. Misschien mijn date maar cancellen?

De eerste stad buiten Taiwan die we bezocht hebben. Singapore. Een stad die westers genoemd kan worden en nogal gemaakt eruit ziet. In deze blogpost zal ik wat vertellen over Singapore in het algemeen, mijn ervaringen en ik zal wat foto’s laten zien. Meer foto’s zijn uiteraard te zien in mijn fotoalbum op Tweakers, ik heb er nog meer maar ik post ze niet allemaal.


Algemeen

Singapore is het kleinste land van Zuid-Oost Azie, er wonen bijna 5 miljoen mensen, dit terwijl het maar een klein gebied is. De stad is vrij westers, iedereen spreekt er Engels en dat is wel makkelijk. Bovendien is het eten er ook vaak westers en zelf bij Chinese restaurants krijg je een vork en een mes. Eigenlijk kom ik er op dat soort momenten achter dat eetstokjes vrij handig kunnen zijn, soms handiger dan vork en mes. Het klimaat is tropisch, het hele jaar ongeveer 30 tot 40 graden Celcius en zeer vochtig. Er kunnen flinke regenbuien vallen en een uur later kan het weer lekker zonnig zijn.

In de stad is eigenlijk niet gek veel te zien, het strand (op Sentosa eiland), little China en little India en de rivier in de stad zijn eigenlijk de grootste bezienswaardigheden.


Mijn ervaringen

We gingen op vrijdag weg met het vliegtuig, de reis was ongeveer 4 uur en goed te doen. Eenmaal aangekomen staan er een aantal mensen je op te wachten die met wat apparatuur de lichaamstemperatuur van de mensen bekijken, als je te warm bent wordt je apart genomen en wordt bekeken of je misschien de Mexicaanse griep hebt, ze zijn daar erg voorzichtig mee.


Hier zie je dat dus gebeuren.

We kwamen op vrijdag rond middernacht aan en zijn dus meteen naar het hotel gegaan per taxi. Het hotel lag midden in het ‘Red-Light-District’ en dat was te merken aan de vrouwen die er rond liepen. Het probleem bij onze groep is een beetje dat we alles zo goedkoop mogelijk willen houden, maar dan moet je dus dit soort dingen op de koop toe nemen. Het was rond middernacht ongeveer 30 graden en zeer vochtig, niet uit te houden natuurlijk maar gelukkig was er wel airco op de kamer.

Op zaterdag onweerde het behoorlijk in de ochtend maar in de middag was het weer zonnig. We zijn dus naar het strand gegaan op Sentosa eiland. Het leek hier net een soort attractiepark. We gingen met een monorail naar het eiland toe, het strand was zelf aangelegd (net als de kleine eilandjes in de zee) en achter de eilandjes zag je grote olietankers liggen. Overal kon je naar verschillend ‘attracties’ zoals rijden op Segways, naar dierentuintjes of met slangen op de foto.

Hier zie je dus palmbomen, eilandjes, de zee en vervolgens grote schepen.

Het zag er allemaal een beetje onwerkelijk uit.

Maar we konden lekker een paar potjes strandvoetbal spelen en genieten van het weer.

Hier sta ik op de foto met een slang. Of ik bang was? Ja eerst wel, maar eigenlijk kan je niks gebeuren want ze bijten niet.

En nog een foto van mij met deze slang.

‘s Avonds zijn we natuurlijk uitgegaan, naar een feest van Markus Schultz die een prima dj is. Helaas waren de drankjes hier erg duur, omgerekend ongeveer 7 euro voor een biertje. Nouja, dat moet dan maar natuurlijk.

Op zondag hebben we nog wat rondgelopen in de stad, die eigenlijk dus niet heel bijzonder is. Wel kan je lekker eten in little India.

Het financiele district.

Waar de batterij een beetje leeg lijkt te zijn en weer opgeladen moet worden.

Verder zijn we weer naar het strand gegaan op zondag en wat goedkope barretjes opgezocht.

Op maandag hebben we met bus een rond tour gemaakt.

Waarbij we langs het duurste hotel van Singapore kwamen, Raffles, waar onder andere Bush wel eens geslapen heeft. Allemaal niet zo bijzonder.

‘s Avonds ben ik met drie Italianen naar het grootste reuzenrad ter wereld gegaan.

En vanaf daar heb ik natuurlijk wat mooie foto’s gemaakt. Dit was eigenlijk wel het mooiste van Singapore.

Alhoewel mijn camera (en ik ook) daar niet echt goed in zijn, in mooie foto’s maken bedoel ik.

Hier zie je overigens het Formule 1 circuit, het enige circuit bij Formule 1 waar ‘s nachts gereden wordt.

Ok.

Nog even twee groepsfoto’s.

En nog 1.

En als laatste hebben we nog bier gedronken uit onze eigen tap.

Komend weekend: Tokyo!