Erwin schrijft een blog

Vandaag een stuk over wat ik in Hue en Hoi An heb gezien en meegemaakt. Hue en Hoi An liggen in het midden van Vietnam en zoals ik vorige keer al schreef, ik ben daar naar toe gegaan vanaf Hanoi (hoofdstad van Vietnam) met een nachtbus, deze rit duurde ongeveer 14 uur, maar ik heb prima geslapen.

Overigens is dit dus net na Halong Bay, waar ik lichtjes verbrand was, zie de volgende twee foto’s, vooral de eerste is mooi, verbrand op het dek, je ziet precies hoe het draadje van mijn ipod lag:




Hué
In Hue is veel gevochten tijdens de Vietnam oorlog, het ligt ongeveer in het midden van Vietnam en is daarmee een soort stadje in ‘between’ noord en zuid.

Ik werd vanaf de bus opgehaald door Hai, een Vietnamees die voor 3 dagen mijn persoonlijke gids zou zijn. Ik zou hem daar een flink bedrag voor geven spraken we op de eerste dag, maar dan zou hij mij 3 dagen vanaf ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds gidsen en mijn busticket en treintickets regelen voor de dagen na Hue en Hoi An.

We gingen eerst naar mijn hotel, voor US$30 per nacht heb je dus zo’n kamer.

Eerst gingen Hai en ik naar een pagoda (tenminste, ik schrijf dit een paar dagen later en kan me niet precies meer herinneren wat het was).

Waar je een mooi uitzicht hebt op de rivier die het noorden en zuiden van Hue scheidt: the parfume river.

Daarna gingen we naar the Citadel.

Waar ook een monument stond.

We gingen met de scooter weer verder, nu naar een aantal tombes waar de oude keizers begraven werden. We kwamen onderweg nog langs een kerk.

Emperor Tu Duc, hier lag hij dus begraven.

En hier lag Emperor Khai Dinh begraven.

En we kwamen langs een groot buddha beeld.

‘s Avonds zijn we naar een verjaardagsfeest gegaan van een vriendin van Hai. Dit feest begon al rond een uurtje of 7 maar wij kwamen om 8 uur pas aan. Het was een erg gezellig feest, allemaal Vietnamezen die volop aan het eten en drinken waren. Toen ik binnenkwam zocht ik de jarige op en gaf ik haar twee zoenen, hilariteit alom. Ze was 24 geworden en was eigenlijk zo verbaasd/geschokt over mijn binnenkomst dat ze vrijwel niks meer kon zeggen. Nouja, ik werd door iedereen uitgenodigd om naast hem te komen zitten want een westerling met blonde haren en blauwe ogen komt niet iedere dag binnen.

Iedereen was dus flink bier aan het drinken en het is dus traditie voordat je een slok van je bier neemt, je proost met iedereen om je heen. Ik werd helemaal para omdat ik steeds moest proosten met iedereen.

Nouja goed, ik had dus een paar simpele gesprekken over wie ik was, waar ik vandaan kom en blablabla. Zat ik niet echt op te wachten natuurlijk, ik zag een paar knappe meiden en wilde veel liever meer over hen te weten komen. Echter, de mannen waren dus aan het feesten, bier drinken en dergelijke, maar de vrouwen stonden in een andere kamer te koken en voor het bier te zorgen. En als er een meid kwam met wat eten en ik vroeg wat aan haar, sprak ze een paar woorden wat ik niet verstond en liep ze snel weg. Ik vroeg steeds aan de anderen waarom dat zo ging, ze barstten steeds in lachen uit en zeiden dat de meiden vonden dat ik zo knap was en dat ze daarom verlegen waren. Ik weet niet of dit echt zo was, maar ik vond het maar drama en de anderen konden het niks schelen, zolang zij maar konden eten en zuipen. Afijn, rond een uurtje of 10 waren de meeste dronken, gingen een aantal naar een karaoke bar, de rest vroeg of ik wilde blijven wat natuurlijk heel gezellig was geweest, maar de volgende dag moest ik weer vroeg op dus ik ben maar naar huis (mijn hotel) gegaan.

HIer een foto van het feest.

En hier nog een, je ziet in het midden het eten staan.

De volgende dag stond een dag naar Hoi An gepland, waar Hue vooral cultuur was met oorlogsmonumenten en tombes van oude keizers, was Hoi An een klein historisch stadje met heel veel zijde winkels en dergelijke.

Van Hue naar Hoi An is trouwens iets van 150 kilometer en aangezien we met de scooter gingen, was het ongeveer 3 uur rijden met de scooter, een flinke rit.



We kwamen wel langs wat mooie uitzichten, hier wat foto’s daarvan. Ook langs wat stranden maar na Bali had ik wel even genoeg stranden gezien. En meteen een nieuwe zonnebril gekocht, een Ray Ban, uiteraard nep. Had ik wel nodig want Hai reed op de meeste stukken met ongeveer 80 km/u en dan komen die omhoog stuivende zandkorrels en dergelijke flink hard aan.

Eenmaal in Hoi An aangekomen hadden we wel een biertje verdiend. Echter, zoals in veel plekken in Azie, krijg je lauw bier... En als er iets is wat ik smerig vind... Nu goed, als het dus lauw is krijg je er altijd een glas bij met ijs en ik heb liever ijs in mijn bier dat dan tenminste koud is dan lauw bier.

Hier dus een foto van een glas bier met ijs erin (overigens op de verjaardag waar ik eerder in deze post over schreef was dit precies hetzelfde). Toen ik ernaar vroeg aan Hai gaf hij aan dat het meestal komt omdat de mensen geen koelkast kunnen betalen en in plaats daarvan een vriezer nemen (ze hebben dus niet genoeg geld voor en een koelkast en een vriezer, dus kiezen ze maar voor een vriezer).

Daarna dus in Hoi An, het was een klein historisch stadje.

Hier zie je de beroemde japanse brug. Overigens, dit werd mij later verteld, deze foto staat ook op een briefje van 20.000 dong (ongeveer 0,80 euro)

Hier zie je dat briefje, grappig dat ik zonder dat ik het wist precies dezelfde foto heb gemaakt.

Nou goed, het was dus een historisch stadje maar na een uur had ik het wel allemaal gezien.

Het was er erg rustig en deze man moest mijn kaartje controleren voor een museum, maar lag lekker te slapen.

Dus terug weer ruim 3 uur op de scooter. Mijn kont begon behoorlijk zeer te doen en halverwege werd het helemaal mooi, er kwamen wat donkere wolken aan.

Dat zie je hier.

Zag er wel leuk uit.

Dus besloten Hai en ik wat te gaan eten, dat eten zie je hier. Het was een soort slijm met ‘shrimps’ erin. Eigenlijk hou ik niet zo van slijmerig spul en ook niet zo erg van vis, maar dit was prima te eten.

Hier een foto daarvan, het was in bananenbladeren gerold.

De regen was gestopt dus we gingen weer verder. Echter begon het even later weer te regenen dus besloten we regenpakken te kopen.

Hier zie je ons in onze geweldig hippe regenpakken. Sexyyyy.

Eenmaal aangekomen een douche genomen in het hotel en wat bier gedronken in een restaurant van een vriend van Hai, erg gezellig weer.

De dag erna vertrok ik weer terug naar Hanoi, echter, de nachtbus vertrok pas om 5 uur ‘s middags dus overdag zijn we naar tunnels gegaan waar gevochten is in de Vietnam oorlog, dit waren de Vinh Moc tunnels.

Deze rit duurde wel weer 2 uur met de scooter, maar was wel de moeite waard.

Veel van deze tunnels zijn iets groter gemaakt zodat toeristen als ik er ook in kunnen. Voor mij nog best klein, maar ze waren zelfs zo klein dat ik er niet meer doorheen zou kunnen.

Hier zie je hoe ze leefden in de tunnels.

Hier zie je een krater van een bom, overigens lag het hele gebied vol met kraters.

Van dit soort bommen dus.

Daarna terug gegaan, wat koffie gedronken en wat gegeten en toen heeft Hai me op de nachtbus gezet.

Hier zie je mijn koffie, traditionele koffie die je zo voorgeschotelt krijgt. Je moet eerst 5 minuten wachten tot je koffie klaar is en je hebt dan een soort espresso. Het mooie is dat als je een normale koffie bestelt je het zo krijgt, bestel je een ijskoffie dan krijg je er twee ijsblokken bij die je als je koffie klaar is (het is dan natuurlijk heet), in je koffie moet doen.

Ik schrijf dit stuk dus weer vanuit een slaapbus, dit keer van Hue terug naar Hanoi. Op het moment van schrijven werd er bijna gevochten in de bus tussen een aantal Vietnamezen. Ik spreek dus geen woord Vietnamees en de Vietnameze spreken hier vrijwel geen Engels. Maar wat ik ervan begrijp is dat er te weinig plekken zijn (dit schijnt meestal zo te zijn in slaapbussen) en er zijn dus een aantal mensen op de grond gaan liggen, ja.. wat moet je anders? Ik zou het in ieder geval ook doen, anders moet je wachten tot de bus van de dag erna en je weet ook nooit of er daar plek is. Nu ja, volgens de buschauffeur mocht dit niet en na een flinke woordenwisseling werd er bijna gevochten. Ik wilde graag bemiddelen, maar ik heb me er maar niet mee bemoeid.

Hierna volgt waarschijnlijk nog 1 post over Vietnam, hoe Sapa er uit ziet.