Erwin schrijft een blog

Na gister dus uit te zijn geweest tot een uurtje of 6 vanochtend, ben ik vandaag op stap geweest met een aantal buddies.

Buddies.
Aangezien het leven hier in Taipei soms nogal lastig kan zijn (genoeg voorbeelden, veel mensen spreken geen Engels, straatnamen zijn Chinees en bij veel restaurants is er geen Engelse menukaart) heb ik drie buddies gekregen. Zij moeten ervoor zorgen dat ik dus een beetje rond kan komen hier. Mijn buddies zijn Yvonne, Fong en Emily. Niet hun echte Chinese namen, maar meer Amerikaanse zodat ik ze ook kan uitspreken.

Om 11 uur werd ik dus behoorlijk moe wakker, maar na even douchen, na wat Chinees eten (gehaald bij een soort restaurantje in hetzelfde gebouw waar ik slaap) en na een zeer grote beker Starbucks koffie kon ik er weer tegenaan. Ik had vandaag met Fong afgesproken om naar de bergen te gaan. Omdat het misschien wat saai zou zijn zou hij een paar vrienden meenemen. Om half een komt Fong dus met een grote auto aanrijden bij de hoofdingang van de Universiteit. Dus ik stap in, kijk wie er achter zitten, en er blijken drie zeer goed uitziende Taiwanese meiden te zitten.

Taiwanese vrouwen
Ik dacht altijd dat ik niet zo op Chinese/Japanse/Taiwanese vrouwen viel. Voor mijn gevoel zagen ze er altijd hetzelfde uit. Nu ja, na een aantal dagen in Taipei moet ik daar toch op terug komen. Er zijn wel degelijk heel veel knappe Taiwanese vrouwen. Misschien denk je nog dat ze zich ouderwetse kleding dragen of iets dergelijks, ook dit blijkt niet waar te zijn. In het uitgaansleven blijken ze zich nog meer Westers te kleden (nog kortere rokjes). Veel Taiwanese mannen vallen op vrouwen met Westerse ogen, en anders zo min mogelijke spleetogen. Bovendien willen mannen vrouwen hebben die er wit uit zien, dus die nooit in de zon lopen. De vrouwen willen dit zelf ook en hun paraplu is dus multi-functioneel, aangezien het ook tegen de zon helpt.
Dit komt dus allemaal prima uit, aangezien het mij niet uitmaakt hoe Westers hun ogen zijn en alhoewel vrouwen met een bruin kleurtje niet mooi gevonden worden vind ik het juist wel mooi.

Deze drie meiden bleken dus hele goede vrienden van Fong te zijn. Ze bleken zeer goed Engels te kunnen spreken (dit kan tegenvallen in het uitgaansleven) en bovendien zagen ze er heel goed uit (of had ik dat al gezegd?).
We zijn eerst naar een straatje geweest met heel veel typisch Taiwanees eten waar ik dus 'stinking tofu' heb gegeten. Dit is dus tofu, maar in dit 'restaurant' stonk het zo erg, dat ik vrijwel niks meer proefde. Bovendien zat er zoveel peper in dat ik spontaan een rode kop kreeg en begon te zweten. Dus ik werd smakelijk uitgelachen en moest heel vaak op de foto. Toen we daarna verder de straat inliepen kregen we van alle restaurantjes van alles aangeboden. En deze drie knappe Taiwenese dames wilden dat ik alles zou proeven (en ik heb gelezen dat als iets aangeboden wordt en je accepteert het, dan word je aardiger gevonden). Nouja, eigenlijk kan ik natuurlijk gewoon geen nee zeggen tegen drie lief lachende dames. Dus met de gedachte dat ik aardiger gevonden zou worden door hen heb ik alles aangenomen en zo heb ik de meest smerige dingen gegeten. Uiteraard zaten er ook wel een aantal lekkere dingen tussen. Vooral een aantal thee soorten waren erg lekker.

Fong zijn vriendinnen
Deze dames waren dus erg knap, maar ze waren ook zeer goed bevriend met Fong en het klikte behoorlijk (tussen ons allemaal). Ze hadden een dresscode en je moest rood of groen gekleed zijn. Ik hoefde me er als gast niet aan te houden, maar ook een van hen had zich er niet aangehouden en moest dus trakteren op wat te drinken. Ik nam icethee met wat erin. Ik snap het idee steeds niet, iedereen drinkt hier thee met veel groente/fruit/whatever erin. Ik zie meestal het verschil niet tussen soep en thee. Dat wat in mijn icethee zat waren volgens Fong 'pearls', volgens mij waren het gewoon smerige glibberige balletjes die precies door mijn rietje konden, ik kon dus niet normaal drinken.
Maar deze meiden hadden dus echt geweldige verhalen over elkaar en het was nooit stil. Fong zat te vertellen dat hij vroeger altijd weigerde om met een van hen (Veronica) thee te drinken want hij vond haar lelijk. Ze was namelijk een beetje bruin getind en had geen Westerse ogen. Ik heb hard moeten lachen om dit verhaal en Veronica vond het niet leuk natuurlijk. Ik zei dat ik anders wel zeer graag met haar thee wilde drinken en dat hebben we dus ook romantisch gedaan.

Dit thee drinken deden we eigenlijk pas later, vanaf een slapende vulkaan waar we heen zijn gegaan na de straat met al die restaurantjes. De vulkaan lag in een natuurgebied waar veel stoom uit de grond kwam, het stonk wel naar rotte eieren, maar vergeleken met de stinky tofu was het niet zo erg. Daar hebben we dus thee gedronken en ik kwam vaak niet meer bij van het lachen. Bovendien hebben we stroopwafels gegeten die ik had meegenomen, daar maakte ik een goede indruk mee. Toen zijn we terug gereden naar de stad waar ik met Yvonne (andere buddy) had afgesproken. Oh ja, natuurlijk ook emailadressen en telefoonnummers van Fong zijn vriendinnen uitgewisseld. Toen ging Fong met zijn vriendinnen weer weg (wie weet wat ze gingen doen..) en ben ik met Yvonne naar een Thaiwanese night markt geweest. Hier was het heel druk en hebben we wat gegeten. Het stonk allemaal weer behoorlijk, maar het eten was goed te doen. We hadden iets van ei met vis en nog iets van bladerdeeg met vis. En dit keer geen rijst erbij maar noodles. Met stokjes eten kon ik al, maar het snijden met stokjes blijkt nog erg lastig.

Hierna zijn we naar een nog grotere markt geweest met nog meer mensen, hier waren veel spullen te koop zoals goedkope kleren, tassen, horloges en al dat soort rommel. Zeer druk maar wel gezellig met Yvonne. We gingen nog een soort grote gamehal in waar we samen allemaal spelletjes hebben gespeeld. Uiteraard liet ik haar niet steeds winnen aangezien ik niet tegen me verlies kan . Net voordat we weg gingen, speelden we nog een spel waarbij je met ballen nummer om moest gooien en toen wonnen we ook nog eens. Volgens mij puur geluk, maar volgens Yvonne omdat we zo goed waren. We hebben toen een grote knuffel panda Mini Mouse gewonnen die nu op mijn kamer staat. Uiteraard wilde ik dat Yvonne hem meenam, maar zij wilde graag mijn kamer ermee versieren. Past goed bij de licht roze en licht blauwe dekens/dekbedden.

Daarna met de metro naar de Universiteit gegaan waar ik nu (rond 1 uur 's nachts) deze blog schrijf. Morgen gaat Fong met vrienden (niet die drie knappe Taiwanezen) Mahjong spelen, ik ga het ook meer eens leren denk ik. Maar eerst nog wat foto's laten maken van mezelf (voor het ziekenhuis) en dan naar het ziekenhuis voor een health check (verplicht voor de universiteit). Weer genoeg te doen dus.

En verder? De afgelopen dagen ook veel gedaan, misschien schrijf ik daar later nog eens over. Helaas geen foto's, mijn fototoestel is vorige week kapot gegaan en ik heb nog steeds geen nieuwe. Er zijn wel heel veel foto's gemaakt afgelopen dagen, maar ik denk dat het even duurt voor de rest ze online zet en ik ze kan posten.